ECMO: monocentrisch experiment

Dit is een beschrijvende retrospectieve studie met vergelijking met recente gegevens in de literatuur. Het doel van deze studie was aan te tonen dat een algemeen ziekenhuiscentrum belang kan hebben bij het initiëren en beheren van dit type therapie met het oog op het verbeteren van de mortaliteit, in het bijzonder in extreme situaties. Het betrof de analyse van de dossiers van patiënten die gebruik hebben gemaakt van de implementatie van ECMO-type cardiorespiratoire bijstand in het Colmar ziekenhuiscentrum over een periode van 2 jaar (2012-2014). In totaal werden 19 patiënten opgenomen (12 vrouwen en 7 mannen). De gemiddelde leeftijd was 47,5 jaar [17-76 jaar]. Negen venoveneuze ECMO's werden geïmplanteerd (47,37%) voor respiratoire indicaties (voornamelijk Acute Respiratory Distress Syndrome) en 10 veno-arteriële ECMO's (52,63%) voor hemodynamische indicaties (voornamelijk myocarditis en hartstilstand). 6 patiënten (31,57%) hadden poly-visceraal falen wat leidde tot de dood. Het overlevingspercentage op 6 maanden was 31,7%.