DRIJVENDE KRACHTEN ACHTER DE FUSIEGOLVEN IN AUSTRALIË

Het doel van deze dissertatie is het testen van de uitgebreide industrie shock hypothese, die rekening houdt met een macro-economisch kapitaal liquiditeitselement, bij het bepalen van de drijfveren van fusiegolven. In de literatuur zijn verschillende theorieën uitgebreid en deze worden grofweg gerangschikt onder de neoklassieke theorie van fusiegolven en de gedragstheorie van fusiegolven. Gedragstheorieën hebben fusiegolven verklaard door rekening te houden met de psychologie van aandelenmarkten en het optreden van fusiegolven tijdens een hausse op de aandelenmarkt. De industrieschokhypothese (een neoklassieke theorie) stelt echter dat fusiegolven het gevolg zijn van de clustering van industrieschokken die de bedrijfsomgeving van een bedrijfstak beïnvloeden. Samen met deze schokken verhoogt de miswaardering als gevolg van een hausse op de aandelenmarkt de waarde van activa, waardoor de transactiekosten dalen en bijgevolg de liquiditeit van het kapitaal in de economie toeneemt. Deze kapitaalliquiditeitsfactor leidt ertoe dat fusiegolven zich bundelen, ook al doen industriële schokken dat niet.