Dramaturgiq Nabokowa kak sistema

Tematicheskaq raznolikost', perehod ot poäzii k proze, nakonec, zhanrowyj razbeg ot bytowoj p'esy do antiutopii delaüt dramaturgiü V.Nabokowa qwleniem pestrym, slowno soprotiwlqüschimsq celostnomu izucheniü. No za nepohozhest'ü woploscheniq stoit obschaq model' mira, upodoblennogo teatru. Zhizn' ¿ teatr, a znachit, est' w nej skrytoe ästeticheskoe izmerenie, est' naprqzhennost' i intensiwnost' prozhiwaniq miga, znakomye akteram. Issledowanie wariantow teatral'noj metafory i sposobow ee woploscheniq w nabokowskih p'esah trebuet wyhoda za predely izolirowannogo rassmotreniq textow awtora. Teatral'naq metafora qwlqetsq pupowinoj, swqzywaüschej Nabokowa s dramaturgiej i, shire, teatral'noj kul'turoj Serebrqnogo weka, i pozwolqet obnaruzhit' kak wpolne predugadywaemye pereklichki ¿ s A.Blokom, N.Ewreinowym, tak i neozhidannye ¿ s L.Andreewym, F.Sologubom, M.Kuzminym, M.Gor'kim i teatrom miniatür.