Do¿u Türklük Sahas¿nda Gül ve Bülbül: Salâhî, Gül ü Bülbül - II

Bu çal¿¿mada XVII. yüzy¿lda Salâhî taraf¿ndan, kaynaklarda kendisi ve eseri hakk¿nda herhangi bir bilginin bulunmad¿¿¿ ancak Salâhî¿nin Gül ü Bülbül¿ü arac¿l¿¿¿yla varl¿¿¿ndan haberdar oldu¿umuz Molla Gurbetî¿nin Gül ü Bülbül adl¿ eserine ayn¿ adla nazire yaz¿lan eser konu edilmi¿tir. Türk edebiyat¿nda Gül ü Bülbül yazma gelene¿inin Do¿u Türklük sahas¿ndaki önemli örneklerinden biri olan eser, Türk edebiyat¿ aç¿s¿ndan oldu¿u kadar Türk dili tarihi aç¿s¿ndan da önemlidir. Eser, dil özellikleri bak¿m¿ndan XV. yüzy¿l bälar¿ndan XX. yüzy¿l bälar¿na kadar farkl¿ Türk co¿rafyalar¿nda etkisini kesintisiz olarak devam ettiren Do¿u Türkçesinin (Çäatayca) ¿Klasik Sonras¿ Dönem (1600-1921)¿ metinleri aras¿nda yer al¿r. XVII. yüzy¿ldan itibaren metinlerde bir yandan klasik yaz¿ dili özellikleri görülürken bir yandan da konu¿ma dilinin yaz¿ dili üzerindeki etkisinin giderek yo¿unlämaya bälad¿¿¿ ve dilde yavä yavä yerel unsurlar¿n kendini gösterdi¿i bir geçi¿ dönemi yäan¿r. Üzerinde çal¿¿t¿¿¿m¿z metin de bu geçi¿ döneminin dil özelliklerini tä¿mas¿ ve Do¿u Türklük sahas¿n¿n ä¿z bölgelerinin tespitine katk¿ sälamas¿ yönünden Türk dili tarihi arät¿rmalar¿nda önemli bir yere sahiptir.