Do Pustki

Niewiele zjawisk jest tak nie do pomy¿lenia, jak pustka. W tym eseju Primavera Fisogni stara si¿ zg¿¿bi¿ pustk¿ pomi¿dzy tym, co rzeczywiste a tym, co cyfrowe, poprzez obiektyw Ogólnego My¿lenia Systemowego. W swojej pasjonuj¿cej podró¿y przez ludzk¿ krucho¿¿ autorka bada aspekty kondycji egzystencjalnej, która przechodzi od "nie czucia si¿ jak w domu" w ¿wiecie ¿ycia (Heidegger, Binswanger) i braku kontaktu z otoczeniem (papie¿ Franciszek) do derealizacji i depersonalizacji w psychiatrii. Na granicy ram egzystencjalnych (rozpacz, lenistwo) i chorób psychicznych, pustka jest od samego pocz¿tku cywilizacji konceptualizowana w kategoriach braku i energii, jak twierdzi Fisogni w swojej analizie tekstów staro¿ytnego Egiptu. Otwarta kwestia dla filozofii, która wi¿¿e si¿ równie¿ z problemem z¿a, pustka jest ¿ród¿em szczególnej, nieprzejrzystej wiedzy i cennym kluczem do dost¿pu do domeny cyfrowej. Autorka zwraca uwag¿ na przypadek hikikomori, powänego wycofania spo¿ecznego, pokazuj¿c, jak strata ¿wiata offline jest rekompensowana przez do¿wiadczenie online: histori¿ przypadku, która dowodzi, ¿e nadszed¿ czas, aby metafizyka pomy¿läa o rozszerzonym uj¿ciu ontologicznym.