DIAGNOSTISCHE HULPMIDDELEN BIJ HET OPSPOREN VAN VROEGE GLAZUURCARIËS

Tot nu toe was de identificatie van de ziekte van cariës gebaseerd op de herkenning van demineralisatie of cavitatie op het tandoppervlak. Cariës is een bacteriële ziekte, en het echte begin vindt dan ook plaats met de introductie van een combinatie van specifieke bacteriële populaties die in staat zijn om het oppervlak te demineraliseren, in een omgeving die zodanig is aangepast dat die specifieke soorten kunnen floreren.traditionele waarnemingen van vroegtijdige opsporing zijn onder andere visueel, tactiel en radiografisch onderzoek. Deze traditionele methoden zijn nog steeds in gebruik in de hedendaagse tandheelkundige praktijk, maar sommige praktijken zijn veranderd als gevolg van paradigmaverschuivingen of nieuwere diagnostische technieken. Door middel van dit proefschrift is getracht de literatuur te raadplegen voor de werkzaamheid, voorspelbaarheid en betrouwbaarheid van de verschillende diagnostische methoden bij het opsporen van tandcariës om de tandstructuur te behouden door remineralisatie of door de minst traumatische en de minst invasieve techniek.