Desertie als fenomeen in de context van de Burgeroorlog

De burgeroorlog neemt een bijzondere plaats in de geschiedenis van Rusland in. Bijna de gehele bevolking nam deel aan de vijandelijkheden, die het grootste deel van het grondgebied van het land besloegen. Deelnemers aan de vijandelijkheden waren ook boeren, onder wie het aantal deserteurs. Het aantal redenen voor desertie is in de loop van de oorlogsjaren toegenomen, van vervalsing van documenten tot gewapende opstand van boeren. Aan het einde van de oorlog werd de strijd tegen de desertie bemoeilijkt door het banditisme. Desertie kon niet worden geëlimineerd onder de dreiging van een vuurpeloton als een traditionele maatregel. De strijd tegen de desertie werd ook bemoeilijkt door de achterhoede, die overspoeld werd met deserteurs. Toch eindigde de oorlog in een overwinning voor de bolsjewieken en het Rode Leger. Hoe kunnen we zo'n uitkomst van de oorlog verklaren, als de bolsjewistische leiders geen ervaring hadden met gevechtsoperaties, veel minder ervaring met desertie? Hoe was het mogelijk om een regulier Rode Leger te creëren en de overwinning te behalen? De antwoorden op deze en andere vragen worden gepresenteerd in dit werk, dat gericht is aan iedereen die geïnteresseerd is in de geschiedenis van Rusland.