Denge rehabilitasyonunda elektrostimülasyon ve postürografi etkinli¿i

Denge insano¿lunun varolu¿undan beri arät¿rd¿¿¿ konulardan biridir. Do¿an¿n dengesini sälayan etmenlerden biri de fizyolojik yälanma sürecidir. ¿¿te bu fizyolojik yälanma sürecinde birçok de¿i¿im gözlenir. Postür, denge ve yürüme parametreleri de¿i¿ime u¿rar. Fakat 60 yä¿n üzerine ç¿k¿ld¿kça kardiopulmoner ve nöromusküler performans¿n azalmas¿yla dü¿me riski artar. Burada duysal inputun azalmas¿, motor cevaplarda yavälama ve kuvvetsizlik gibi yälanman¿n do¿al sonuçlar¿ da dengeyi etkiler. Postürü etkileyen faktörler dolayl¿ yoldan dengeyi de etkiler. Yäl¿l¿kta ise osteoporozun da etkisiyle torakal kifoz belirginle¿ir ve lomber lordoz düzle¿ir, yäl¿l¿k postürü ortaya ç¿kar. Kalça ve diz fleksiyonu artarken ayak dorsifleksiyonu azal¿r. Bu çal¿¿mada 60 yä üstündeki hastalar yälanmaya bäl¿ propriosepsiyon ve kas gücü azalmas¿na bäl¿ olarak denge kayb¿ yäam¿¿lar ve de çal¿¿mam¿zda postür kaslar¿n¿ elektrostimülasyonla güçlendirerek, ya da statik postürografi cihaz¿n¿n feedback egzersizleriyle çal¿¿m¿¿lard¿r. Arät¿rmam¿z bu yöntemlerden hangisinin denge rehabilitasyonunda daha etkin oldu¿unu tespit etmek üzerinedir.