De relatie van het Zelf als de Ander

De filosofische gedachte van Emmanuel Lévinas klinkt als een tegenstrijdige stem binnen het merendeel van de Geschiedenis van de Filosofie. Hij werd bekend als de "filosoof van het anders-zijn". Zijn filosofie toont zich als een poging om toegang te krijgen tot de mens in al zijn concreetheid. Hij streeft naar een effectieve opbouw van intersubjectieve relaties. In feite wil hij laten zien dat de geschiedenis van de westerse filosofie niet meer is dan een analyse van de historiciteit van het denken, zonder een filosofische analyse van het echte "ik" zelf, dat wil zeggen een gedachte die gebaseerd is, vanuit de Grieken, op de erkenning dat de mens, in zijn klooster van het meditatieve zelf, zijn werkelijkheid vormt. Zie bijvoorbeeld Socrates, die uit de orakel Gnôthei Saouton bevestigt dat alle kennis al in de immanentie van de gedachte aan zichzelf, aan deze "ik" schuilt. Het is alleen aan de cogitator om het te onthullen.