De Pastorale in Robert Frost's Poëzie

Het boek behandelt de pastorale conventie die opkwam bij vele auteurs zoals Theocritus, Vergilius, Shakespeare, Wordsworth en last but not least Frost.Deze conventie onderzoekt de relatie tussen de mens en de natuur en de vraag naar de plaats van de mens in de natuur en in het universum in het algemeen.De pastorale blijft een viering van schoonheid en onschuld van de levenswijze van de herder.Het doel van dit boek is om de pastorale kenmerken in de gedichten van Frost te identificeren. De thema's die Frost in zijn tekst oproept draaien om de relatie tussen de mensheid en de natuur, menselijke eenzaamheid en isolement.Even belangrijk zijn de poëtische technieken van Frost die het bestuderen waard zijn. De pastorale traditie en de ecokritische theorie zijn twee zijden van dezelfde medaille en vormen de belangrijkste onderwerpen van dit werk. Het boek presenteert het idee van de natuur vanuit een ecokritisch perspectief met een focus op de relatie tussen literatuur en de natuurlijke omgeving. Dit boek kan beschouwd worden als een referentie in de pastorale studies, de ecokritiek en de analyse van Frosts poëzie en technieken.