De opkomst en ondergang van soft power in het Turkse buitenlandse beleid tijdens de JDP

Onder het bewind van de Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (JDP-Adalet ve Kalk¿nma Partisi-Ak Partij) onderging het Turkse buitenlandse beleid een paradigmatische transformatie in zowel het buitenlandse beleid als de binnenlandse politiek met betrekking tot mentaliteit, identiteit, stijl en retoriek. Deze studie evalueert ook het Turkse Midden-Oostenbeleid in het kader van de publieke diplomatie onder JDP-regeringen. De regeringspartij initieerde haar Midden-Oostenbeleid door haar moslimidentiteit te benadrukken. De islamitische identiteit opende aan de ene kant ruimte voor Turkije in zijn Midden-Oostenbeleid, terwijl het aan de andere kant de culturele basis van het racen naar de top met een door Turkije geïnspireerd islamitisch model opbouwde door middel van de landenverhalenretoriek van de publieke diplomatie in de moslimwereld. Deze publieke diplomatie en soft power was het meest authentieke aspect van de AKP-regering in het buitenlands beleid en werd met succes geïmplementeerd tussen 2003-2011 in het algemeen en de soft power dynamiek van Turkije vond vooral plaats tussen 2005-2010. Echter, vanaf 2011, dat wil zeggen met de Arabische Lente, kwamen de betrekkingen in het bijzonder met Syrië op een punt van conflict met de soft power piek en het eindigde met de val van soft power in het Turkse buitenlands beleid.