De golflengteafhankelijkheid van intra-oculaire lichtverstrooiing

Intra-oculaire lichtverstrooiing is een fenomeen met brede implicaties voor theoretische, empirische en klinische gezichtsvelden. Het doel van deze monografie is om een broodnodig overzicht te geven van de meest centrale kwestie, de golflengteafhankelijkheid. Inderdaad, sinds Lord Rayleigh voor het eerst de formulering gaf om de blauwheid van de hemel te verklaren, zijn er talrijke kwantitatieve beschrijvingen van verstrooiingsverschijnselen voorgesteld met evenzeer uiteenlopende implicaties voor de golflengteafhankelijkheid. Verklaringen van de meest relevante natuurkundige theorieën worden in eenvoudige taal gegeven. Deze theorieën zijn opgeroepen, op het meest basale niveau, om de transparantie van de oculaire componenten te verklaren, en op het hoogste niveau, hoe de visuele waarneming kan worden beïnvloed. Beschrijvingen van de microanatomie van elk van de belangrijkste oculaire componenten worden gemaakt met verwijzing naar de verschillende fysische theorieën. Extra nadruk wordt gelegd op de verschillende methoden waarmee intraoculaire lichtverstrooiing wordt gemeten en op de effecten van veroudering en ziekte.