De erefilosofie en het taboe van de maagdelijkheid

Omringd door taboes aan alle kanten: haar geboorte, haar maagdelijkheid, haar (langdurige) celibaat, haar echtscheiding en haar ziekte (vooral geestelijk), wordt de vrouw vaak misbruikt door haar familie, door haar man, of door vreemden op straat... Het aangaan van een dialoog over seksualiteit is een "onmogelijke", door individuen in open ruimtes of door professionals, omdat het een intieme belemmering en een aanzienlijke culturele barrière is. Het 'onmogelijke' is des te groter wanneer gewelddadige seksuele handelingen de heilige banden van het ouderschap/vaderschap, belichaamd in incestueuze vader/dochterrelaties, seksueel misbruik en verkrachting, aantasten. In deze gevallen is de ontoereikendheid van de representativiteit (taalkundige en taalkundige tekortkomingen, gebrek aan symboliek) enorm, het is een kwestie van het "onuitsprekelijke". Geconfronteerd met het onuitsprekelijke, neemt 'de wegloper' 'de vloer' en verplicht ons om te luisteren. De ontheemding van de dochter uit het ouderlijk huis stelt het relationele klimaat en het type intra-familiale behandeling in vraag, maar stelt ook de samenhang van de samenleving in vraag.