De cultuur van de oude Indo-Europeanen

Archeologische onderzoeken tonen aan dat het geboorteland van de oude Indo-Europeanen het gebied van de zuidelijke Oeral - Zwarte Zeekust is waar ze als een uniforme taalgroep werden gevormd. De Indo-Europese talen zijn ontstaan in de oudheid en komen voort uit één enkele Praag-Indo-Europese taal, waarvan de sprekers zo'n 5-6 duizend jaar geleden leefden. Op het grondgebied van het zuidelijke Oeralgebergte worden de oudste geloofsovertuigingen gevormd die de basis zijn geworden van de daaropvolgende religies: het Vedisme en het Mazdaïsme, die zich op hun beurt hebben ontwikkeld vanuit primitieve geloofsovertuigingen. De oude Indo-Europeanen begonnen hier precies de cultuur van de ontwikkeling van de metallurgie, en de aanwezigheid van een groot aantal moerassen droeg daaraan bij. Indo-Europeanen hebben geleerd om moerasertsen te ontginnen en er ijzer uit te smelten. "Santa Claus" kan worden vertaald uit het Latijn als "heilige, gesloten plaats" uit "sanctus" - "heilige, onschendbare, onverwoestbare", "clausum" - "gesloten gesloten plaats, slot, bout". Dit is de legendarische Varus. In de oudheid was het ook in Varas: priesters met hoorns op hun hoofd en vleugels achter hun rug verbrandden dode mensen - dat is het prototype van de hel. Indo-Europeanen droegen hun goederen in de winter op sleeën te koop en werden zo prototypes van de kerstmannen.