De Boeken van de Rechters van Israël en Ruth

De uitbarsting van Santorin (Tyrus) en de "Exodus" van de Israëlieten uit Egypte vond plaats rond 1380 voor Christus. De nomaden in de Sinaïwoestijn (ongeveer 40 jaar), de verovering van Kanaän door Jozua (ongeveer 30 jaar) en de periode van de Rechters (ongeveer 280 jaar) duren ongeveer 350 jaar, tot het verschijnen van de eerste koning, Saul (ongeveer 1030 voor Christus). De periode van de Israëlische geschiedenis, bekend als de periode van de Rechters, kreeg zijn naam omdat de Rechters de leiders van de Israëlische stammen waren. Waar ze in dit boek worden genoemd, wordt een Hebreeuws woord gebruikt dat verschillende betekenissen heeft, waaronder "verlosser", "verlosser", "heerser". Het kan ook betekenen "rechter", dat wil zeggen een persoon die geschillen oplost en meningsverschillen beslecht. Ruth's boek wordt beschouwd als een aanvulling op het boek Rechters van Israël. Het bevat de biografie van de "vrome" Moabitian Ruth, die de overgrootmoeder van Koning David en vervolgens van Jezus Christus werd. In de Evangeliën zijn de namen Voz, Rufi en Ovidius opgenomen in de genealogie van Jezus. Overgrootmoeder David was volgens het Boek van Rufi Moabian.