Dane demograficzne i wywiad wst¿pny

W niniejszej dysertacji zbadano, w jaki sposób indywidualne cechy cz¿onków, wzorce komunikacji, wzgl¿dna w¿adza i kolektywne ksztätowanie ¿wiadomo¿ci na temat koncepcji nauczania jako badania we wspólnocie praktyki wp¿yn¿¿y na zmiany w to¿samo¿ciach zawodowych cz¿onków. Nauczanie jako badanie obejmuje wykorzystanie metod podobnych do tych stosowanych w badaniach (stawianie hipotez, wdräanie, analizowanie i modyfikowanie) w celu opracowania i zastosowania strategii nauczania. Studium przypadku obejmowäo trzynastu instruktorów studentów wydziäu nauk ¿cis¿ych na uniwersytecie badawczym, uczestnicz¿cych w akademickiej wspólnocie praktyki. Teoria sensotwórstwa Weicka (1993, 1995) stanowi podstaw¿ teoretyczn¿ tego badania. G¿ówne poj¿cia w ramach konceptualnych obejmuj¿ cechy indywidualne, to¿samo¿¿ zawodow¿, wspólnot¿ praktyki oraz sensemaking, zarówno indywidualny, jak i zbiorowy. Studium proponuje zwi¿zki mi¿dzy tymi poj¿ciami i bada, jak z czasem oddziäuj¿ one na siebie, powoduj¿c zmiany w to¿samo¿ci zawodowej poszczególnych instruktorów.