CZ¿STE PRZYCZYNY NIEPOWODZE¿ I ICH KORYGOWANIE W PROTETYCE STACJONARNEJ

Protetyka stäa to sztuka i nauka odtwarzania uszkodzonych z¿bów za pomoc¿ uzupe¿nie¿ ¿eliwnych, metalowo-ceramicznych lub pe¿noceramicznych, a tak¿e uzupe¿niania brakuj¿cych z¿bów protezami stäymi1. Protetyka stäa mo¿e zaoferowä wyj¿tkow¿ satysfakcj¿ zarówno pacjentowi jak i lekarzowi stomatologowi. Mo¿e ona przeksztäci¿ niezdrowe, nieatrakcyjne uz¿bienie o s¿abej funkcji w komfortowy, zdrowy zgryz zdolny do dalszej wieloletniej eksploatacji przy jednoczesnym znacznym zwi¿kszeniu estetyki. Stäe niepowodzenia protetyczne mog¿ by¿ frustruj¿ce i skomplikowane zarówno pod wzgl¿dem diagnostycznym jak i leczniczym. Literatura stomatologiczna jest pe¿na problemów i niepowodze¿ zwi¿zanych z tradycyjnym leczeniem protetycznym stäym. Pomimo du¿ej liczby badä, kryteria oceny lub klasyfikacji rodzaju i stopnia zaawansowania niepowodze¿ s¿ nieadekwatne, poniewä nie ma wspólnej interpretacji definicji niepowodzenia przez badaczy, szczególnie w zakresie estetyki. Sk¿adniki niepowodze¿ s¿ ¿atwiej interpretowane po okre¿leniu celów opieki naprawczej. Mo¿na wtedy zdefiniowä niepowodzenie jako niezdolno¿¿ do osi¿gni¿cia lub spe¿nienia celów.