Constructie van kinderseksualiteit

De constructie van kinderseksualiteit is onzichtbaar in de samenleving. Volwassenen beschouwen jonge kinderen als aseksuele wezens en de taboes rond de menselijke seksualiteit blijven bestaan. Het verbergen van het onderwerp zal de onwetendheid over kinderseksualiteit in stand houden. Onderzoek naar seksualiteit is over het algemeen gericht op de adolescentie als de veronderstelde fase waarin seksualiteit in de menselijke ontwikkeling verschijnt. Het doel is om na te gaan of door middel van een formatief proces de manieren waarop ouders vorming en informatie over seksualiteit voor hun zonen en dochters zoeken, veranderen. Er is een programma over kinderseksualiteit uitgevoerd met wettelijke vertegenwoordigers van een Comprehensive Early Childhood Development Centre in de stad Quito. Dit onderzoek is van quasi-experimentele aard. De ingangs- en uitgangsenquêtes werden toegepast op de directe en indirecte actoren van het programma, onderverdeeld in experimentele en controlegroepen. De eindconclusie is dat het programma een aanzienlijke invloed heeft gehad op het veranderen van het perspectief van de ouders. Het omvat de praktijken van verschillende seksuele opvoedingsmogelijkheden.