Conceptueel geluksgevoel in de ethiek in Nicomaque

Voor Aristoteles is ethiek de zoektocht naar geluk, en de wetenschap die daarmee gepaard gaat. Het gaat zowel om vriendschap als om deugden. Maar de Stagiriet streeft niet naar een revolutie in de moraal, verre van dat. Bovendien wordt in het Grieks het woord êthika gevormd uit êthos, wat zeden en gewoontes van het leven betekent. Geluk is dus de indruk van de daad van de beste, de ernstigste daad die er is, ver van de kinderlijkheid van het plezier. "De daad van het beste is ook beter op zichzelf, en het geeft meer geluk. De mens kan grote eer ontlenen aan het weerstaan van de verleiding van het plezier om zijn plicht te doen, en het is deze trots, dit goede geweten, dat zijn geluk verzekert (innerlijke tevredenheid, vermindering van schuld, etc.), zijn reden zou vrij machteloos zijn om de devaluerende verleidingen te weerstaan. Om deze daad van het beste te bereiken, moet men door de deugd gaan. Deugdzaamheid is het verlangen naar mooie dingen met de kracht om ze te verkrijgen. Geluk is de enige weg die naar geluk leidt, en deze weg bestaat voor Aristoteles uit de uitoefening van de deugd.