Clustering als instrument van concurrentievermogen

In dit document wordt ingegaan op clusters als relatief nieuwe instrumenten voor het concurrentievermogen in economieën en wordt onderzocht hoe zij via clusterbeleid en -initiatieven aan een staat kunnen worden gekoppeld. Het is gericht op een theoretische ontwikkeling van het concept, waarbij een breed scala aan ondersteunende argumenten wordt uiteengezet, ook mogelijke risico's worden gepresenteerd en het verband met innovatie en concurrentievermogen wordt toegelicht. Verder behandelt het document de kwestie van clusterbeleid als mogelijk middel voor clustervorming. De nadruk wordt gelegd op de rechtvaardiging van de rol van de staat, die een rol kan spelen als bijdragende of storende factor. Het empirische deel van het artikel presenteert het geval van de Tsjechische clustervorming. Het Tsjechische clusterbeleid wordt geanalyseerd met betrekking tot de doelstellingen, instrumenten, benaderingen en andere relevante kwesties, waarbij de nadruk ligt op tekortkomingen en problemen van het beleid. Tenslotte wordt een casestudy van de Moravisch-Silezische automobielcluster gepresenteerd. In dit deel wordt de specifieke cluster geobserveerd met het oog op zijn oorsprong, ontwikkeling en activiteiten. Getracht wordt het geval te vergelijken met het klassieke Porter-model en de tekortkomingen daarvan aan het licht te brengen.