Cicha degradacja lasu bagiennego Lokoli (Benin)

Las bagienny Lokoli s¿u¿y jako schronienie dla kilku rzadkich, zagro¿onych i endemicznych gatunków. Zmniejszenie jego pokrycia przypisywane dziäalno¿ci cz¿owieka jest jednak postrzegane jako fragmentacja siedlisk ¿yj¿cych tam gatunków. Nieuchronnie towarzyszy temu utrata ró¿norodno¿ci biologicznej. Na jako¿¿ wody rzeki Hlan, która zasila lasy i od której zale¿¿ populacje nadbrze¿ne, wp¿ywa równie¿ dziäalno¿¿ cz¿owieka. Fizykochemiczna i mikrobiologiczna charakterystyka tego cieku wodnego Hlan ujawnia, z jednej strony, ¿e woda ta nie nadaje si¿ do spo¿ycia przez ludzi, poniewä zawiera kilka zarazków bakteriologicznych, które stanowi¿ realne zagro¿enie dla zdrowia, a z drugiej strony, ¿e skäenie wody jest pochodzenia käowego.W badaniu zaj¿to si¿ równie¿ trudno¿ciami napotykanymi przez rolników w Lokoli oraz wyjäniono wskäniki, przyczyny i konsekwencje degradacji gruntów, które zmuszaj¿ rolników do opracowania lub przyj¿cia strategii adaptacyjnych maj¿cych na celu z¿agodzenie skutków degradacji gruntów. Zaangäowanie i wsparcie ze strony pästwa, stowarzysze¿ i partnerów rozwojowych organizacji pozarz¿dowych jest wi¿cej ni¿ niezb¿dne.