Christopher Columbus en Amerigo Vespucci

Door te vertrouwen op hun wetenschappers hebben de Spaanse vorsten een fout gemaakt. Ze ondertekenden een verdrag met Columbus in 1492. Wie wist toen dat er een groot continent was in de Atlantische Oceaan, tussen Europa en Azië. Ferdinand's onwetendheid speelde een wrede grap met hem. De reiziger was hem te slim af. Later verklaarde de koning dit door het feit dat hij weliswaar geloofde in de bolvorm van de Aarde, maar geen idee had van de ware grootte ervan. In feite luisterde hij in deze zaak niet alleen naar de mening van zijn wetenschappers, maar hield hij ook rekening met de rapporten van de Florentijnse geleerde Toscanelli. Het lijdt geen twijfel dat Columbus de meest bekwame en ervaren navigator van zijn tijd was. Al voor zijn beroemde, historische reizen leerde hij beter dan al zijn collega's gebruik te maken van de oceaanstromingen en de winden. Terwijl hij naar Engeland, Ierland en Afrikaans Guinea vaart, noteert hij in zijn dagboek alle zeestromingen die zijn wateren van oost naar west van de Atlantische Oceaan voeren, evenals de winden die in deze richting waaien. Vanaf het begin wist hij de westelijke Atlantische Oceaan te bereiken met de Canarische stroming en terug te keren naar Europa met stromingen in de buurt van zowel de evenaar als de 30 en 40 parallellen.