China: van semi-koloniaal tot supermacht

De modernisering van de Chinese economie en maatschappij begon in de 19e eeuw, toen de westerse mogendheden, als gevolg van "opiumoorlogen", het Qing-imperium dwongen zijn enorme binnenlandse markt open te stellen voor internationale handel en buitenlandse investeringen, waardoor het land in een semi-kolonie veranderde. De Xinhai Revolutie van 1911-1912 heeft de monarchie omvergeworpen en een republiek opgericht, maar de echte macht ging over in de handen van militaristische kliks. In 1928 was de Kuomintang er min of meer in geslaagd het land te verenigen. De Japan-China oorlog van 1937-1945 werd gevolgd door de burgeroorlog die in 1946 begon. Als gevolg daarvan verscheen de Volksrepubliek China in 1949 en de communisten verenigden uiteindelijk het vasteland van het nu volledig soevereine land. Sinds 1978 is China, na het verloop van de markthervormingen, een dynamisch socialistisch land geworden met een open economie die aantrekkelijke investeringsmogelijkheden biedt voor buitenlands kapitaal. Gebaseerd op het concept van moderniseringsontwikkeling verkent de auteur de politieke en economische aspecten van dit proces in de XIX-XXI eeuw met China als voorbeeld.