Boorgaten als sleutelfactor in armoedebestrijding

Voordat er boorputten werden aangelegd in de Atebubu en Afram Plains districten in Ghana, werd het gebrek aan drinkbaar water gezien als de belangrijkste oorzaak van armoede. Een slechte gezondheid was een veelvoorkomend gevolg van terugkerende besmettingen met door water overgebrachte/gerelateerde ziektes die werden opgelopen door het gebruik van oppervlaktewaterbronnen. Deze ziekten maakten zowel volwassenen als kinderen ziek en resulteerden in een slechte gezondheid. Tijdgebrek als gevolg van de lange uren die besteed moeten worden aan het zoeken naar water, in combinatie met een slechte gezondheid, ontnam volwassenen belangrijke vrijheden en bracht ook hun vermogen in gevaar om zich bezig te houden met productieve bestaansactiviteiten om een inkomen te verdienen waarmee ze uit de armoede konden komen. Het aanleggen van boorgaten om de beschikbaarheid van drinkwater te garanderen, bevordert echter op verschillende manieren de menselijke vrijheden, capaciteiten en bekwaamheden, voornamelijk door gebruik te maken van tijdswinst. De bevindingen, die nuttig zouden moeten zijn voor ontwikkelingswerkers, beleidsmakers, de academische wereld en de plattelandsbevolking, bevestigen de positieve transformationele ontwikkelingservaringen die zijn opgedaan met boorgaten die dienen als een progressief en duurzaam platform voor armoedevermindering.