Biochar uit gewasresten

India is een land met een overwegend agrarisch karakter en produceert jaarlijks ongeveer 620 miljoen ton aan gewasresten (Niveta Jain et al., 2014). Agrarisch afval wordt meestal verwerkt als een verplichting, vaak omdat de middelen om het om te zetten in een actief ontbreken. Gewasresten op akkers kunnen aanzienlijke gewasbeheersingsproblemen veroorzaken, omdat ze zich opstapelen. De belangrijkste gewasresten die in India worden geproduceerd zijn rijststro, tarwe, gierst, sorghum, peulvruchten (Pigeonpea), oliehoudende gewassen (castor, mosterd), maïsstoof en -kolven, katoen- en jutestokken, suikerrietafval, bladeren, vezelmateriaal, wortels, takken en twijgen van verschillende grootte, vormen en dichtheden. Evenzo zijn de agro-industriële resten rijstschil, aardnotenschil, katoenafval, kokosnootschil, kokosmerg, tamarindeschil, mosterdschil, koffieschil, cassaveschillen, enz. Enkele van de gangbare agrarische bijproducten die in grote hoeveelheden beschikbaar zijn, zijn bagasse, rijstschil, aardnotenschelp, thee-afval, casuarinabladerenstrooisel, zijden katoenschil, katoenafval, vezels en schelpen van oliepalmen, cashewnootschil, kokosnootschil, kokosmergiet, enz.