BEOORDELINGSMODEL VOOR SCHEEPSRECYCLING

Het breken en recyclen van schepen is een reverse-engineering proces van de scheepsbouw, waarbij de afgedankte schepen (EOL) worden ontmanteld om herbruikbare materialen op een veilige en milieuvriendelijke manier te recupereren. Tot 1960 was de scheepsrecyclingactiviteit geconcentreerd in de geïndustrialiseerde landen. Maar vanaf het begin van de jaren tachtig stuurde de scheepseigenaar zijn oude schip naar de sloopwerven van India, China, Pakistan, Bangladesh, enz. Er zijn enkele tientallen scheepsrecyclingswerven langs de kustlijn van Chittagong in Bangladesh. Gemiddeld 200 in aantal en 2000000 LDT verschillende soorten en maten verouderde schepen worden jaarlijks gerecycled op lokale werven in Bangladesh. Deze industrie is de belangrijkste bron van staal in het land, creëert werkgelegenheid, genereert inkomsten voor de overheid en draagt bij aan de lokale scheepsbouwindustrie. De strandingmethode wordt op grote schaal toegepast in de lokale scheepsrecycling door gebruik te maken van semi-geschoolde en ongeschoolde arbeidskrachten in Bangladesh.