Argument ontologiczny ¿w. Anzelma z Canterbury i odpowied¿ Gaunilo

Argument ontologiczny jest argumentem filozoficznym, sporz¿dzonym na podstawie ontologicznej, który jest wysuwany na poparcie istnienia Boga. Takie argumenty odnosz¿ si¿ zazwyczaj do stanu bycia lub istnienia. Mówi¿c dok¿adniej, argumenty ontologiczne s¿ powszechnie rozumiane a priori w odniesieniu do organizacji wszech¿wiata, w której, je¿li taka struktura organizacyjna jest prawdziwa, to Bóg musi istnie¿.Pierwszy argument ontologiczny w zachodniej tradycji chrze¿cijäskiej[i] zaproponowä ¿w. Anzelm z Canterbury w swoim dziele Proslogion (¿ac. Proslogium, lit. "Dyskurs o istnieniu Boga") z 1078 roku, w którym definiuje on Boga jako "istot¿, która nie mo¿e by¿ wi¿ksza ni¿ ta, któr¿ mo¿na pocz¿¿" i twierdzi, ¿e taka istota musi istnie¿ w umy¿le, nawet w umy¿le osoby, która zaprzecza istnieniu Boga.Z tego sugeruje, ¿e je¿li w umy¿le istnieje najwi¿ksza mo¿liwa istota, to musi ona istnie¿ równie¿ w rzeczywisto¿ci, poniewä je¿li istniäa tylko w umy¿le, to musi by¿ mo¿liwa jeszcze wi¿ksza istota - ta, która istnieje zarówno w umy¿le, jak i w rzeczywisto¿ci. Dlatego ta najwi¿ksza mo¿liwa istota musi istnie¿ w rzeczywisto¿ci.