Anthroponymie en verklaring van wonderen

Studie van de oorsprong van namen, verschillende fenomenen. Namen van mensen dragen een belangrijk deel van de cultuur en traditie van alle mensen met zich mee. Zoals het al sinds de oudheid wordt beschouwd, bepaalt de naam het lot van de mens. Het is een soort sleutel tot het innerlijke "ego" van de mens. Er is een reden dat de mens in de oudheid twee namen had, een valse, voor iedereen, en het andere geheim, alleen voor de man zelf en zijn naaste mensen. Deze traditie bestond als bescherming tegen boze geesten en boze mensen. Een groot verzamelaar van folklore van volkeren, de Engelse godsdiensthistoricus James George Fraser (levensjaren: 1854 - 1941), die de culten van primitieve en oude volkeren verkende, maakte een classificatie van magische of tovenaarsideeën en -technieken, haalde ze uit psychologische associaties en verdeelde magie in respectievelijk imitatie ("homeopathisch") en besmettelijk ("besmettelijk"). Op basis van het basiskenmerk van magie - de denkbeeldige directe invloed van de mens op een onderwerp op bovennatuurlijke wijze - stelde Fraser de magie van de religie tegenover elkaar; door deze laatste begreep hij alleen de propitiatie van bovennatuurlijke krachten die verondersteld worden over de mens te staan en de wereld te regeren.