ANALIZA METALOKARBORANÓW

Niedawne odkrycie liczb szkieletowych umo¿liwi¿o analiz¿ i kategoryzacj¿ szerokiej gamy klastrów chemicznych. Nale¿¿ do nich mi¿dzy innymi borany, metaloborany, jony Zintla, klastry matrioszki, karbonyle metali przej¿ciowych i z¿ote klastry. Istnieje jednak jedna dziedzina klastrów, której nie po¿wi¿cono jeszcze nale¿ytej uwagi w ramach Nowej Teorii Klastrów. Niniejsza ksi¿¿ka koncentruje si¿ g¿ównie na analizie klastrów metalokarbonylowych przy u¿yciu liczb szkieletowych i koncepcji teorii pier¿cieni. Koncepcja teorii pier¿cieni rozpatruje ligandy klasterowe, takie jak C4H4, C5H5, C6H6, C7H7 i C8H8 w kategoriach elementów szkieletowych, takich jak ligandy w¿glowe (C) i (H) w tych przyk¿adach, a nie tylko dawców elektronów. Potencjä dawcy elektronów jest naturalnie ujawniany w kategoriach ogólnych powi¿zä klastra K=n+t, gdzie n=pierwotne powi¿zania i t=podstawowe powi¿zania. Wreszcie, klastry w tej ksi¿¿ce zostäy podzielone na grupy w oparciu o liczb¿ pier¿cieni od jednego pier¿cienia do uk¿adów pi¿ciopier¿cieniowych.