Analiza elementów kafkowskich w wybranych historiach

Franz Kafka, niemiecki ¿ydowski pisarz wspó¿czesny, ma wyj¿tkowe podej¿cie do ¿ycia w niepewno¿ci XX wieku. O wyborze elementów w jego opowie¿ciach decyduje termin Kafkaesque, który charakteryzuje "koszmarn¿" sytuacj¿ ¿ycia Kafki. Dysertacja ta bada wewn¿trzny ¿wiat postaci Kafki, analizuj¿c trzy jego opowiadania: Metamorfoz¿ (1915), nowel¿ i dwa inne d¿u¿sze, Nieszcz¿¿cie (1915) oraz Lekarza Wiejskiego (1918). Badacz zajmowä si¿ nast¿puj¿cymi elementami, takimi jak: samokonflikt, surrealizm, wyobcowanie, poczucie winy, strach, niepewno¿¿ i absurdalno¿¿ w rozwijaniu psychicznej walki bohaterów Kafki. Obok konfliktów bohaterów z powodu st¿umionego pragnienia, studium odzwierciedla równie¿ ich kryzys egzystencjalny postrzegany przez niemoraln¿ ¿wiadomo¿¿ i poczucie "inno¿ci", wymuszane przez dominuj¿c¿ atmosfer¿ rodzinn¿, nieadekwatn¿ organizacj¿ biurokratyczn¿ i absurdaln¿ spo¿eczno-kulturow¿ opraw¿ mieszczäskiego spo¿ecze¿stwa. Tym samym, pos¿uguj¿c si¿ wnikliw¿ analiz¿ tekstow¿, badaczka zbadäa znaczenie kafkowo¿ci obecnej w opowiadaniach, stosuj¿c model psychoanalizy Freuda i fragmenty z dzienników Kafki.