Algierski model walki partyzanckiej (1954-1962)

W tej niewielkiej ksi¿¿ce podj¿to prób¿ przedstawienia tematu Wojny partyzanckiej, zarówno jego teoretycznego, jak i operacyjnego znaczenia. Cz¿¿¿ pierwsza po¿wi¿cona jest krótko aspektom i podstawowym zasadom partyzantki, cz¿¿¿ druga - podstawowym zasadom partyzantki, a cz¿¿¿ trzecia - analitycznemu omówieniu algierskiego modelu partyzanckiego dziäania wojennego (Guerrilla Warfare).G¿ówne charakterystyczne zasady dziää partyzanckich opieräy si¿ na walce zbrojnej, która polegäa na masowym ruchu poprzez indoktrynacj¿ polityczn¿ i poprzez dobrze zaplanowan¿ organizacj¿ oraz utrzymywanie wysoce zdyscyplinowanej si¿y w celu zdobycia sympatii rdzennych mieszkäców i uzyskania bezwarunkowego poparcia spo¿ecznego.Upadek 4. republiki w 1958 r. by¿ konsekwencj¿ i charakterystycznym przyk¿adem rewolucji algierskiej. ponadto pierwsz¿ rewolucj¿, która przynios¿a wojn¿ na terytorium wroga, by¿a rewolucja algierska. Krótko mówi¿c, rewolucja algierska stosowäa wszystkie rewolucyjne teorie i metody, ale ma swój w¿asny charakter prowadzenia wojny przeciwko Francuzom, która opieräa si¿ na przemocy i partyzanckiej walce zbrojnej do czasu osi¿gni¿cia przez nich narodowej niepodleg¿o¿ci.