Aanwerving en diversificatie van de faculteit Hoger Onderwijs

Dit boek onderzoekt de impact van het Remediëringsdecreet Ridder v. Alabama (1991) op de aanwerving van docenten binnen de openbare universiteiten van Alabama en onderzoekt de succesvolle en onsuccesvolle aanwervingspraktijken van docenten. Gegevens werden verzameld door middel van enquêtes bij de 16 openbare universiteiten in de staat Alabama, een overzicht van rechtbankdocumenten en verslagen van die universiteiten, en interviews met decanen en afdelingsvoorzitters in twee regionale, één medische, en één historisch gezien zwarte universiteit die door het hersteldecreet zijn getroffen. Enkele van de bevindingen van de auteur zijn: a) corrigerende en toestemmingsdecreten die gericht zijn op het diversifiëren van het lidmaatschap van de faculteit voor hoger onderwijs moeten een kern van wervings- en aanwervingsstappen bieden, b) de meest succesvolle technieken voor de aanwerving van docenten bevatten een of andere vorm van persoonlijk contact, c) nationale advertenties voor vacatures voor docenten worden vaak met weinig vooruitziende blik gedaan met betrekking tot het waarschijnlijke succes van de advertentie, d) lage salarissen worden consequent beschouwd als een ernstige belemmering voor het aantrekken van de meest gekwalificeerde kandidaten.