Z genealogii kary

Niniejszy esej analizuje koncepcj¿ genealogii kary, któr¿ Friedrich Nietzsche rozwija w Genealogii moralno¿ci, zmierzaj¿c do wykazania, ¿e w filozofii Nietzschego znajduj¿ si¿ refleksy o znaczeniu prawniczym, które mog¿ mie¿ istotne znaczenie we wspó¿czesnej dyskusji o prawie karnym. Ekspozycja rozwija si¿ w dwóch rozdziäach, które dotycz¿ odpowiednio: poj¿cia genealogii i genealogii kary. D¿uga historia kary pokazuje radykaln¿ p¿ynno¿¿ jej znaczenia, co uniemo¿liwia wypracowanie jakiejkolwiek ostatecznej koncepcji. Jednak genealogia jest w stanie odzyskä ukryty sens kary: jest ona aktywnym uczuciem, przyjemno¿ci¿, jouissance, uczt¿. Ogólnie rzecz bior¿c, Nietzsche interpretuje proces humanizacji kary jako udoskonalenie okrucie¿stwa, w którym okrutny aspekt kary nie zostaje stopniowo zniesiony, lecz spot¿gowany, znajduj¿c si¿ dzi¿ w sposób utajony nawet w najbardziej cywilizowanych karach.