Wisselwerking tussen Requirements Engineering en Systems Architecting

Requirements Engineering (RE) en Systems Architecting (SA) worden vaak beschouwd als de belangrijkste fasen van de levenscyclus van softwareontwikkeling. Vanwege hun nabijheid in de levenscyclus van softwareontwikkeling, is er een hoge mate van interactie tussen deze twee processen. Hoewel een dergelijke interactie is onderzocht in termen van nieuwe technologie, is er een duidelijk gebrek aan empirisch begrip van de wetenschappelijke eigenschappen van deze interactie. Bijvoorbeeld: wat is de impact van de architectuur van een bestaand systeem op de besluitvorming over vereisten? Welke behoeftegerichte problemen zijn er tijdens SA? Wat is de impact van kennis van requirements engineering op systeemarchitectuur? Er is weinig in de literatuur over dergelijke vragen. Dit boek onderzoekt dergelijke kwesties door middel van een reeks empirische studies. Vanuit de waarnemingen wordt een theorie voorgesteld die de impact beschrijft van menselijke en technische factoren in de interactie tussen RE en SA. De nieuwe kennis heeft impact op: technologieontwikkeling voor RE en SA; het inhuren en trainen van personeel voor RE- en SA-processen in de industrie; curriculumverbetering in de academische wereld; en toekomstig empirisch onderzoek.