Wie sprak wanneer?

Luidsprekerdiarree is het proces waarbij actieve sprekers worden gedetecteerd en die spraaksignalen die door dezelfde spreker zijn uitgesproken, worden gegroepeerd. Over het algemeen kunnen we twee belangrijke toepassingen vinden voor luidsprekerdiarree. Automatische Spraakherkenningssystemen maken gebruik van de homogene clusters van de spreker om de akoestische modellen aan te passen aan de spreker en zo de herkenningsprestaties te verhogen. Luidsprekerindexering en rijke transcriptiesystemen maken ook gebruik van de luidsprekerdiarometrie-uitgang als een van de informatie die uit een opname wordt gehaald, waardoor de automatische indexering en andere verdere verwerking ervan mogelijk is. In deze studie is een applicatie voor luidsprekerdiarree ontwikkeld - met behulp van binaurale spraakopnames van meerdere partijen - om de activiteit van de spreker te volgen op basis van interaurale tijdverschil (ITD) signalen. Deze cues, voor een bepaald spraaksignaalframe, worden berekend met behulp van gammatonefiltering en cross-correlatietechniek. Hun waarden worden gebruikt om te bepalen welke spreker in de opname het beschouwde spraakfragment produceert. Deze studie werd begeleid door Dr. Jon Barker en verdedigd om te voldoen aan de eisen voor de graad van Master in Advanced Computer Science, University of Sheffield, Verenigd Koninkrijk, 2007.