Vertaling, zwartheid en het (on)zichtbare

Hoe zwartheid zich vertaalt in verschillende geografische contexten is een interessante vraag die pas sinds kort wetenschappelijke aandacht begint te krijgen in het Engels. Dit boek is een reflectie over de verbanden tussen zwartheid/zwarte poëzie, en de notie van (on)zichtbaarheid en vertaling, met een focus op het werk Muse & Drudge (heruitgegeven in Recyclopedia, 2006), geschreven door de Afro-Amerikaanse vrouwelijke dichteres Harryette Mullen. Wat zijn de implicaties van het vertalen van hedendaagse zwarte poëzie, met haar specifieke manieren om identiteit in vraag te stellen, naar de Braziliaanse context, waarin er andere onderliggende veronderstellingen over zwartheid en zwarte poëzie bestaan, opgevat volgens contextueel verschillende behoeften? Deze vraag wordt behandeld in het licht van Amorim's eigen vertalingen van Mullen's werk. Het boek benadert niet in kaart gebrachte vragen over de grenzen van zwarte poëzie als vertaalde literatuur, die boeiende ontwikkelingen mogelijk maken met betrekking tot de relaties tussen vertaling, zwartheid en identiteitsvorming. De analyse zou vooral nuttig moeten zijn voor lezers die geïnteresseerd zijn in Vertaalwetenschap, Vergelijkende Literatuurwetenschap en Culturele Studies met speciale aandacht voor de Zwarte Diaspora.