Teatr w szkole

"Teatr jest drewnian¿ scen¿, na której ludzie wychodz¿ na zewn¿trz. Nie, to ludzie, którzy wychodz¿ na zewn¿trz, aby wystawi¿ sztuk¿, któr¿ czuj¿, co¿ co chc¿ wystawi¿, na przyk¿ad przyjä¿. W ko¿cu ludzie przyklaskuj¿, ale przyklaskuj¿ dwóm rzeczom: po¿wi¿ceniu, które arty¿ci po¿wi¿caj¿, aby zrobi¿ to dobrze i pracy tego, który to napisä i zrobi¿. Tak wyrazi¿a si¿ dziewi¿cioletnia dziewczynka w 1976 roku, jedna z moich pierwszych studentek dramatu, kiedy zaczynäam uczy¿. Gdybym dzi¿ zapytä którego¿ z moich uczniów, nie ró¿ni¿bym si¿ zbytnio od tej definicji. Kolejna 10-letnia dziewczynka napisäa: "Nauczyciel dramatu ¿atwo odró¿nia si¿ od innych nauczycieli, poniewä jest przyjazny, a jego zaj¿cia s¿ bardzo przyjemne. Poza tym, nie wysy¿a du¿o pracy do domu, chociä wysy¿a troch¿. Klasa, któr¿ nam daje, nie wygl¿da na klas¿, bo s¿ bardzo krótkie". Przed rozpocz¿ciem tych pierwszych sesji teatralnych z dzie¿mi miäam seri¿ pytä, na które do dzi¿ szukam odpowiedzi. S¿ to pytania, które kädy profesjonalista (lub nie) w teatrze dzieci¿cym i m¿odzie¿owym powinien sobie od czasu do czasu zadä, aby nie straci¿ poczucia tego, co robi.