Studie van de theorie van hydraatvorming

In dit werk werd de opslagcapaciteit van kooldioxidehydraat in water in aanwezigheid van grafeenoxide en natriumdodecylsulfaat en de oppervlaktespanning, de mate van kernenvorming en de superverzadiging bij verschillende temperaturen, drukken en concentraties TBAB- en SDS-additieven gemeten.Gasvormige hydraten zijn kristallijne vaste verbindingen die worden gevormd door gasmoleculen in te sluiten in kooien die bestaan uit waterstofbruggen van watermoleculen. Gevangen gasmoleculen zoals CO2, CH4 en N2 staan bekend als "gastmoleculen" en watermoleculen die de hydraatstructuur vormen staan bekend als "gastheermoleculen". Gasvormige hydraten zijn niet-stoichiometrische vaste stoffen die qua uiterlijk lijken op ijs (of sneeuw), maar qua structuur totaal verschillend zijn. Watermoleculen in de structuur van het hydraat vormen, net als de structuur van ijs, waterstofbruggen met elkaar, waardoor holle (kooiachtige) holten en instabiliteit ontstaan. Bij specifieke temperaturen en drukken, en in aanwezigheid van gasmoleculen die even groot zijn als de kooien, worden hydraten gevormd.