Russisch Siberië en het Verre Oosten in de 17e - de late 19e eeuw.

Volgens een van de historische legenden in de XVII eeuw had de Russische schatkist geld nodig. Nadat hij van iemand had vernomen dat er achter de "Steen" (de Oeral) een "zilveren berg" ligt, stuurde de tsaar Kozakken onder leiding van I. Moskvitin op verkenning uit. Deze verliet met een detachement de voorraadstad Butalskiy en bereikte na 6 weken, na onderweg de gehele plaatselijke bevolking te hebben onderworpen, de rivier de Yudoma, waar zij, na een plankier te hebben geworpen, twee kajaks bouwden en zich naar de bovenloop begaven. Na 8 dagen werd hun weg versperd door watervallen. We moesten de kajaks achterlaten. Nadat zij een boot hadden gebouwd met een capaciteit van 30 personen, bereikten zij de kust van de Zee van Okhotsk, die toen de Grote Lama Zee werd genoemd. Het kostte hen meer dan 2 maanden om helemaal rond de Zee van Okhotsk te varen, zich voedend met hout, gras en wortels. Hier overwinterden de eerste Russische zeevaarders van de Stille Oceaan, bouwden een "plothouse" (werf) waarop twee 17 m zeewaardige schepen, kochas, werden gebouwd. In 1639, op 1 oktober, gingen de Kozakken de zee op, drie dagen later landden zij bij de monding van de rivier, waar zij de plaatselijke bevolking ontmoetten, die buitenlanders niet vriendelijk behandelde. I. Moskvitin en zijn strijdmakkers onderzochten de kust tot het gebied van het huidige Magadan en tot de Shantar-eilanden.