Rosyjska Syberia i Daleki Wschód w XVII - ko¿cu XIX wieku.

Wed¿ug jednej z historycznych legend w XVII wieku rosyjski skarbiec potrzebowä pieni¿dzy. Dowiedziawszy si¿ od kogo¿, ¿e za "Kamieniem" (Uralem) znajduje si¿ "srebrna góra", car wysy¿a Kozaków z I. Moskwitinem na czele na zwiady. Ten ostatni z oddziäem opu¿ci¿ Butalskij zarybiony gród i po 6 tygodniach, ujarzmiwszy po drodze cä¿ miejscow¿ ludno¿¿, dotar¿ do rzeki Yudomy, gdzie, rzuciwszy desk¿, zbudowali dwa kajaki i pop¿yn¿li do jej ¿róde¿. Po 8 dniach drog¿ zagrodzi¿y im wodospady. Konieczne by¿o opuszczenie kajaków. Po zbudowaniu ¿odzi mog¿cej pomie¿ci¿ 30 osób, dotarli do brzegu Morza Ochockiego, które wówczas nazywano Wielkim Morzem Lama. Ponad 2 miesi¿ce zaj¿¿o im op¿yni¿cie Morza Ochockiego, ¿ywi¿c si¿ drewnem, traw¿ i korzeniami. Tutaj zimowali pierwsi rosyjscy marynarze na Pacyfiku, zbudowali "plothouse" (stoczni¿), na której powstäy dwa 17-metrowe, nadaj¿ce si¿ do ¿eglugi statki, kochas. W 1639 r., 1 pädziernika, Kozacy wyp¿yn¿li w morze, trzy dni pó¿niej wyl¿dowali u uj¿cia rzeki, gdzie spotkali si¿ z miejscow¿ ludno¿ci¿, która nie traktowäa obcokrajowców przyjänie. I. Moskwitin i jego towarzysze broni zbadali wybrze¿e do rejonu obecnego Magadanu i do Wysp Szantarskich.