Reductief fysicalisme en fenomenale eigenschappen

Dit werk onderzoekt en evalueert kritisch het voorstel dat fenomenale eigenschappen, of de subjectieve kwaliteiten van ervaring, een formidabele uitdaging vormen voor de identiteitstheorie van lichaam en geest. Het fysicalisme op zich wordt opgevat als zijnde alleen ontisch toegewijd aan verschijnselen die epistemisch en cognitief beschikbaar kunnen worden gemaakt in de derde persoon; waargenomen en begrepen vanuit een objectief referentiekader. Verder wordt de identiteitsrelatie tussen het mentale en het fysieke als strikte identiteit beschouwd; de mentale verschijnselen in kwestie zijn gewoon de fysieke verschijnselen waarop ze, ex hypothesi, toezicht houden. Het probleem van fenomenale eigenschappen heeft twee basislijnen. De eerste is het probleem van hoe ze causaal verband houden met het fysieke; als het geen fysische verschijnselen zijn, door welk oorzakelijk mechanisme kunnen ze dan verband houden met fysische verschijnselen? Een van de motiverende overwegingen die tot de identiteitsthesis leidden, was dat het dit probleem leek weg te nemen. Ons belang ligt echter in het evalueren van de argumenten die beweren vast te stellen dat fenomenale eigenschappen inderdaad verschillen van de fysieke.