Publiczna dzia¿alno¿¿ humanitarna i celebryci

W ramach prac bada si¿ publiczne dziäania na rzecz pomocy humanitarnej, których celem jest promowanie kwestii humanitarnych wynikaj¿cych z kryzysów zwi¿zanych z konfliktami. Rozwija si¿ ona wokó¿ dwóch argumentów. Po pierwsze, w obecnym ¿rodowisku humanitarnym rzecznictwo utraci¿o swoje pierwotne pozytywne konotacje i przyj¿¿o negatywne implikacje, przeksztäcaj¿c je w "dobre s¿owo posz¿o na marne". Po drugie, relacje pomi¿dzy agencj¿ a mediami stworzy¿y wady dla humanistów, które sk¿oni¿y ich do zbadania mo¿liwo¿ci wykorzystania wektorów alternatywnych do mediów. Praca analizuje ewolucj¿ or¿downictwa humanitarnego, identyfikuje g¿ówne przyczyny jego odchyle¿ i dostarcza koncepcyjnych i teoretycznych ram dla jego zrozumienia. Badane s¿ dwie inicjatywy zgodne z pierwotnym znaczeniem rzecznictwa. Bada podstawy, na podstawie których agencje zmieniaj¿ swoje relacje z mediami i badaj¿ alternatywne wektory przekazu swoich przekazów. Ko¿czy si¿ badaniem przyczyn, skuteczno¿ci, zalet i wyzwä stoj¿cych za wykorzystaniem advocacy celebrytów. Praca rzuca nieco ¿wiat¿a na s¿abo przeanalizowany i zbadany temat, i jest interesuj¿ca dla humanistów i badaczy w zakresie humanitaryzmu w konfliktach i komunikacji wojennej/kryzysowej.