PEDAGOGICZNY CHARAKTER FILOZOFII SENEKI

Celem niniejszej ksi¿¿ki jest refleksja nad pedagogicznym charakterem filozofii u Seneki (4 p.n.e.-65 n.e.). Starä si¿ przeanalizowä stoickie rozumienie edukacji, natury ludzkiej, najwy¿szego dobra i roli filozofii w formacji cz¿owieka. U Seneki cz¿owiek jest pojmowany jako istota cielesno-duchowa, jest wi¿c nosicielem natury kruchej i podatnej na z¿o tego ¿ycia, ale jest te¿ posiadaczem nadrz¿dnego atrybutu, jakim jest ludzki rozum. ¿yj¿c zgodnie z w¿asn¿ natur¿, cz¿owiek mo¿e osi¿gn¿¿ najwy¿sze dobro, jakim jest ¿ycie cnotliwe, szcz¿¿cie i doskonäo¿¿. W tym w¿änie tkwi jego pedagogiczny optymizm, mo¿liwo¿¿ odrodzenia si¿ cz¿owieka w procesie formacyjnym samoksztäcenia. Ta regeneracja jest mo¿liwa dzi¿ki edukacji i filozofii, tak ¿e konkretyzuj¿ one formacj¿ idealnego cz¿owieka senekijskiego, cz¿owieka m¿drego. Dlatego te¿ badania te s¿ istotne dla obszaru studiów nad produkcjami akademickimi, zw¿aszcza z punktu widzenia analizy skupionej na studiach nad filozofi¿ i edukacj¿ w staro¿ytno¿ci.