Oceny siedlisk dzikiej przyrody i charakterystyka geootaniczna

W celu okre¿lenia charakterystyki siedliska tragopana zachodniego (tragopan melanocephalus) i jelenia pi¿mowego (Moschus chrysogaster) oraz analizy trendów geo-botanicznych na obszarze chronionego obszaru Wielkiego Himalajskiego Parku Narodowego (GHNPCA), mapy ro¿linno¿ci i mapy geo-morfologiczne zostäy zinterpretowane wizualnie za pomoc¿ FCC IRS 1B LISS II 1993. Zbadano równie¿ schematy profilu ro¿linno¿ci. Zaobserwowano, ¿e blisko 10% powierzchni Obszaru Ekorozwoju znajduje si¿ w kategorii Mieszkanie/Uprawa rolnicza/ Sad (HAO). Analiza wykrywalno¿ci zmian (rok 1961-1993) odzwierciedla wzrost powierzchni pod kategori¿ HAO z odpowiadaj¿cym mu zmniejszeniem powierzchni pod upraw¿. W tym okresie wzros¿o równie¿ zu¿ycie drewna opäowego/paszowego. Obszar obj¿ty typami ro¿linno¿ci by¿ inny w kädym z parametrów terenu. Wraz z gleb¿ i klimatem dominowä efekt wysoko¿ci. Dokonano pomiarów interferencji i zestawie¿ warto¿ci z czynnikami ograniczaj¿cymi, przeprowadzono modelowanie przydatno¿ci siedliskowej. Oko¿o 10% i 23% GHNPCA stanowi dobre siedlisko odpowiednio dla tragopanu zachodniego i jelenia pi¿mowego. Wygenerowana baza danych w GIS mo¿e by¿ wykorzystana przez kierownictwo PA w monitoringu i do przygotowania planu zagospodarowania przestrzennego.