Minimaal invasieve tandheelkunde

Minimale interventiebenadering begint met diagnose en risicobeoordeling van de ziekte om een juiste behandelingsbeslissing mogelijk te maken. Verschillende scenario's voor het beheer van de initiële carieuze laesie omvatten niet-invasieve beheer of operatieve zorg. Het doel van een restauratieve tandarts in de 21ste eeuw zou moeten zijn om het plaatsen van de initiële restauratie uit te stellen/te voorkomen.De klinische praktijk van minimaal invasieve tandheelkunde is de toepassing van "een systematisch respect voor het oorspronkelijke weefsel". Dit houdt in dat de tandheelkundige professie erkent dat een artefact van minder biologische waarde is dan het oorspronkelijke gezonde weefsel. De uitdrukking minimaal invasieve tandheelkunde kwam voor het eerst voor in PubMed in 1987. De uitdrukking betekent minder snijden in en minder verwijderen van gezond weefsel. Dit concept omvat alle aspecten van het beroep, van chirurgie van de weke delen tot de diagnose van beginnende cariëslaesies en de toevallige behandeling. De term minimale interventie in verband met tandcariës bestrijkt een groot gebied van diagnose, risico-evaluatie, preventie en controle.Verder zal het bijdragen aan onze kennis over de Minimaal Invasieve Tandheelkunde en de basisconcepten van Minimaal Invasieve Tandheelkunde.