MERCAN KIRMIZISI

Yürüdü¿ü kald¿r¿mda, önünde eski ve y¿pranm¿¿ tart¿s¿ ile, tart¿c¿l¿k yapan yäl¿ bir adama rastlad¿. Yäl¿ adam, duvar¿n dibindeki küçük sehpas¿na oturmu¿, elinde doksan dokuzluk tespihini çekerken içinden de bir ¿eyler m¿r¿ldan¿yordu. Gözlerini iki ceviz büyüklü¿ünde gösteren, oldukça büyük numara gözlükleri, kafas¿nda beyaz takkesi, y¿llar¿n y¿pratt¿¿¿ yäl¿, y¿pranm¿¿, çizgi çizgi olmu¿ ama yine de sevimli görünü¿ünü etkilemeyen yüzü, yele¿inin cebinden zinciri sarkan köstekli saati, ayä¿nda normal ayakkab¿ yerine genelde Camiye giden yäl¿lar¿n giydi¿i mest ile enteresan bir görüntü olu¿turuyordu. Mahir'in dikkatini çeken, yäl¿ bir adam¿n bu i¿i yapmas¿ de¿il, yäl¿ adam¿n hemen yan¿nda duran insanlar¿n dikkatini çekmek için büyükçe bir kartona yazd¿¿¿ yaz¿ idi. Kartonda "insan tart¿l¿r" diye yaz¿yordu. Bu al¿¿¿lmad¿k deyim Mahir'in dikkatini çekti ve yäl¿ adam¿n önünde durup, manidar bir ¿ekilde bakt¿. "Amcac¿¿¿m beni de tartabilir misin? "Yäl¿ adam, mütebessim bir yüz ifadesi ile cevap verdi.

"Allah'¿n izni ile tartar¿z evlat! Bu cefakâr makine nicelerini tartt¿.