López Obrador.

Agenci opozycji okre¿lali Lópeza Obradora mianem "naco", "indio pata rajada", "populisty", "autorytarnego", "ignoranta", "dyktatora", "komunisty", "narkoprezydenta" i "polaryzatora", a tak¿e wieloma innymi przymiotnikami. Te werbalizacje by¿y cz¿¿ci¿ wojny hybrydowej przeciwko by¿emu szefowi rz¿du. By¿a to wojna, która trwäa przez dziesi¿ciolecia. Wojna ta trwa nadal, teraz przeciwko nowej prezydent, Claudii Sheinbaum. Nazywano j¿ "narko-kandydatk¿", "¿ydówk¿", "lodow¿ kobiet¿", "nieczu¿¿", "k¿amczuch¿", "porrilem", "buntowniczk¿", "niezdarn¿", "autorytarn¿", "¿mieszn¿", "aroganck¿", "komunistk¿", "wichrzycielk¿", "bojäliw¿" i "marionetk¿ AMLO". Wszystko to i jeszcze wi¿cej, pomimo faktu, ¿e jej administracja dopiero si¿ rozpocz¿¿a. Wojna b¿dzie trwä, poniewä takie jest powo¿anie opozycji. I b¿dzie trwä, dopóki nie odzyska ona kontroli nad rz¿dem i w¿adzy. Niniejszy artyku¿ rozwija podej¿cia do zrozumienia, czym by¿a ta wojna hybrydowa, bior¿c pod uwag¿ jej inspiracj¿ teoretyczn¿, jej podstawy strukturalne, jej wymiar konfliktu, jej ramy ideologiczne, jej praktyczny wyraz i sugestie dotycz¿ce konfrontacji z ni¿.