KINDERPSYCHOANALYSE

De kinderpsychoanalyse volgt dezelfde principes als de volwassenenpsychoanalyse, waarbij de methodologie een constitutief proces is van een lacune die inherent is aan het gebrek, als een onophoudelijke zoektocht, want we zijn gewillige wezens en bewogen door onvolledigheid. De studies van Anna Freud en haar postulaten over de fictieve handeling van het paranormale apparaat hebben bijgedragen aan de constitutie en de correlaties tussen de paranormale instanties: het ego in relatie tot het id en de superego. De psychoanalytica Melanie Klein deed voorstellen over een primitieve en oeroude constitutie van een psychisme sinds de eerste maanden van het leven van het onderwerp. De kinderpsychoanalyse komt dus voort uit de psychoanalytische ontwikkelingstheorieën. In het traject van een vroege infantiele structuur, gevormd door objectieve relaties en het psychisme in de kindertijd, stelden de denkers die de denkscholen van de psychoanalyse vertegenwoordigen een kwalitatieve sprong voorwaarts voor in het Freudiaanse voorstel.