Ka¿n¿

Bir tarla meselesi yüzünden Savruklar¿n Hüseyin, Arkbä¿'nda Sar¿ Mehmet'i vurdu.

Otuz evli köy birbirine girdi. ¿ä¿rd¿lar. Herkes korku içinde candarmalar¿n gelmesini bekliyordu. Halbuki karakol buraya alt¿ saat uzakta idi; köyden kimse cinayet haberini götürmedikçe on be¿ gün bile u¿ramazlard¿. Bu; köylünün akl¿na en geç geldi; ondan sonra köyün ihtiyarlar¿ kahvede Hüseyin'in babas¿ Mevlüt A¿a'n¿n etraf¿na topland¿lar. Sar¿ Mehmet'in bir tek ihtiyar anas¿ndan gayri kimsesi yoktu. Onu kar¿¿lar¿na ald¿lar; davac¿ olmamas¿ için kendisine nasihat etmeye bälad¿lar.

Bu s¿rada ölü d¿¿ar¿da, kahvenin bahçesindeki peykede bir has¿r¿n üstünde yat¿yordu. Üstüne eski ve pis bir keçe örtmü¿lerdi. Bäucunda iki üç sinek dolä¿yor, v¿nl¿yordu. Biraz ötede, güne¿ten gözlerini k¿rp¿¿t¿ran bir sürü ufak çocuk, ellerinde boylar¿ndan büyük de¿neklerle ve hiç seslerini ç¿karmadan bu üstü örtülü ölünün, keçenin alt ucundan f¿rlayan ayaklar¿na bak¿yorlard¿.