John Locke'da Ak¿l Vahiy ¿li¿kisi

¿nsan¿n kendini ve yäad¿¿¿ dünyay¿ bilme problemi tarih boyunca üstünde s¿kl¿kla durulan bir konudur. Yäad¿¿¿ evreni ve kendini tan¿mak isteyen insano¿lu bu konu üzerinde ak¿l yürütmelerde bulunmu¿, arät¿rmalar¿n¿n sonucunu ise genel olarak iki bäl¿k alt¿nda toplam¿¿t¿r;ak¿l ve vahiy. ¿¿te bu kavramlar, insan bilgisinin kaynä¿, onun dünyadaki yeri ve önemi, yäad¿¿¿ dünyay¿ anlamas¿nda yol gösterici niteli¿inde olmu¿tur. Yäan¿lan yüzy¿l¿n genel özellikleri ak¿l ve vahiy kavramlar¿ndan hangisine daha çok bävurulacä¿n¿ belirlemi¿tir. Ayd¿nlanma çä¿ olarak adland¿r¿lan dönemde ak¿l daha ön plana ç¿kar¿lm¿¿, problemler ak¿l k¿lavuzlu¿u ile anlä¿l¿r hâle getirilmeye çal¿¿¿lm¿¿t¿r. Bununla birlikte Ortaçä¿n din ve kilise yönünde belirlenen kültürü, Ayd¿nlanma ile son bulmu¿ gibi gözükse de inanç faktörü insan¿ hiçbir zaman terk etmemi¿tir. Din ile bilim, ak¿l ile vahiy, bilgi ile inanç aras¿ndaki problemler bu dönem filozoflar¿n¿n dikkatini çeken önemli tart¿¿ma konular¿d¿r. ¿nsan¿n inanç faktörünü olu¿tururken sahip oldu¿u tavr¿n epistemolojik geçerlili¿ini, ak¿l önderli¿inde tespit etmeye çal¿¿an Locke ortaya koydu¿u fikirler ile felsefe dünyas¿na yeni bir boyut kazand¿r¿r.